ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕ ਫੁੱਲਵਾੜੀ (Punjabi Literature)

 ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ  ਪਹਿਲੀ ਉਦਾਸੀ ਸੀ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਦੀ  ਕਿਰਤੀ ਦਰ ਦਰ ਰੁਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਦੂਜੀ ਉਦਾਸੀ ਵੰਡ ਛੱਕਣ ਦੀ  ਹੁਣ ਤਾਂ ਵੱਢ ਵੱਢ ਛੱਕਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਤੀਸਰੀ ਉਦਾਸੀ ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ  ਪਰ ਢਾਲ ਬਣਾ ਕੇ ਠੱਗਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਭਾਈ ਲਾਲੋ ਵਰਗੇ ਭਟਕ ਰਹੇ ਨੇ   ਭਾਗੋ ਘਰ ਦੀਪਕ ਮਗਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਇੱਕ ਭਾਗੋ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖੂਨ ਸੀ ਸਿੰਮੀਆਂ  ਹੁਣ ਖੂਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਗਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਕੱਲ ਤੱਕ ਹੰਸ ਸੀ ਮੋਤੀ ਚੁਗਦੇ  ਅੱਜ ਕੱਲ ਕਾਗੇ( ਕਾਂ) ਚੁਗਦੇ ਵੇਲ੍ਹੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਕੱਲ ਤੱਕ ਲੰਗਰ ਸੀ ਗਰੀਬ ਮਜਬੂਰ ਲਈ   ਹੁਣ ਤਾਂ ਵਿਹਲੜ ਢਿੱਡ ਥੱਪੜਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਸਾ ਸੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਖਾਤਿਰ  ਅੱਜ ਗੋਲਕਾਂ ਖਾਤਿਰ ਘੜਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵੇਖ਼ ਜਰਾ ਮੁੜ  ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਖ਼ੇ  ਤੇਰੀ ਤੱਕੜੀ ...

 ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੁੱਝੀ,ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਠਕੇ ਰੌਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸ਼ੇਰ ਆ ਗਿਆ ਸ਼ੇਰ ਆ ਗਿਆ।ਲੋਕ ਰੌਲਾ ਸੁਣਕੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਭੱਜੇ ਆਏ,ਅੱਗੋਂ ਉਸਨੇ ਹੱਸਕੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਝੂਠ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ।ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਫੇਰ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ ਫਿਰ ਥੋੜੇ ਲੋਕੀਂ ਆਏ ਅਤੇ ਤੀਸਰੀ ਵਾਰ ਫੇਰ ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਕੀਤੀ ਉਦੋਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਦੋ ਬੰਦੇ ਹੀ ਆਏ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੱਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸੱਚੀਂ ਉਸਦੇ ਘਰ ਸ਼ੇਰ ਆ ਗਿਆ,ਉਸਨੇ ਬੜਾ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਸ ਦਿਨ ਕੋਈ ਨਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰ ਲਿਆ।ਇੱਕ ਦਿਨ ਝੂਠ ਦਾ ਵੀ ਆਪੇ ਪਰਦਾ ਫਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਏਦਾਂ ਹੀ ਸੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਭਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਮਨ ਬੜੀਆਂ ਚੁਸਤੀਆਂ ਚਲਾਕੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ,ਪ੍ਰੰਤੂ ਸੱਭ ਚੁਸਤੀਆਂ ਚਲਾਕੀਆਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪੁੱਠੀਆਂ ਪੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਏਦਾਂ ਦਾ ਬੰਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਨਾ ਘਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,ਨਾ ਕਿਸੇ ਘਾਟ ਦਾ।ਸੱਚਾ ਬੰਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੂਰਖ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਸਦੇ ਸੱਚ ਬਾਰੇ। ਝੂਠਾ ਬੰਦਾ ਸੱਭ ਨੂੰ ਮੂਰਖ਼ ਬਣਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,ਸਮਝਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁਨੀਆਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੱਭ ਜਾਣ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।ਜਿਹੜੇ ਸੱਚ ਦੇ ਖੋਜੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਮੇਰ...

 ਔਰਤ    ਔਰਤ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ   ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਲੱਦੀ ਹੋਈ  ਇੱਕ ਸੂਰਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ  ਔਰਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੈ  ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ  ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੋਈ  ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਕੂਲ ਕਾਲਜ ਗਈ  ਜਿੱਥੇ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ  ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਗਾਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ  ਉਹ ਸਭ ਯਾਦਾਂ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ  ਔਰਤ ਅਗਲੇ ਪੜਾ ਲਈ ਚਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ  ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਰਾਏ ਘਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਹਿਣ ਲਈ  ਪਿਛਲਾ ਘਰ ਪਰਾਇਆ ਹੋ ਗਿਆ  ਹੁਣ ਇਥੇ ਉਹ ਪਰਾਈ ਧੀ ਹੈ  ਪਰਾਈ ਸੱਸ ਨਿਨਾਣ ਦੇ ਘਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ  ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਂ ਦੀ ਫੱਟੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ  ਔਰਤ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੈ  ਔਰਤ ਇੱਕ ਤਪੱਸਿਆ ਹੈ  ਔਰਤ ਇਕ ਸੰਤਾਪ ਹੈ  ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਔਰਤ ਨਹੀਂ  ਔਰਤ ਤੋਂ ਪੁਰਸ਼ ਹੈ  ਪਰ ਔਰਤ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ  ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ। ਕੰਵਲਜੀਤ ਕੌਰ

 ਇੱਕ ਮਾਂ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਝਿੜਕਿਆ , ਬੱਚਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ , ਓਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ , ਬੱਚਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਪੀਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਇਧਰ ਉਧਰ ਹੱਥ ਪੈਰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਖਤਮ , ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ , ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਫੇਰ ਬੱਚਾ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ , ਖੇਡ ਰਿਹਾ , ਥੱਕ-ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ , ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ । 🙂 ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਫਰਕ ਹੈ ? ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਹੈ ਬੱਚਾ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪਲ ਭਰ ਲਈ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਮਰ ਭਰ ਲਈ ਓਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਗੰਢ ਬੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹੋ । ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਜ਼ਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੁਸੀਂ ਉਮਰ ਭਰ ਲਈ ਗੱਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ save ਕਰਲੀ । ਕਿਸੇ ਨੇ 20 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅੱਜ ਵੀ ਓਹ ਗੱਲ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਵੇ । 50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਗੰਢ ਬੰਨ ਕੇ ਰੱਖੀ ਹੋਵੇ । ਇਹ ਵੀ ਹੁੰਦੈ ਕੇ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਮਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਗੰਢ ਬੰਨੀ ਦੀ ਬੰਨੀ ਰਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।  ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਤੇ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਇਸ ਵਜ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਗੰਢਾਂ ਬੰਨ ਰੱਖੀਆਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ , ਛੱਡੋ ਸਭ ਕੁਝ , ਭੁੱਲ ਜਾਓ , ਆਓ ਫੇਰ ਬੱ...

 ਕਹਿੰਦੇ ਐ ਕਿ ਮੱਛੀ ਪੱਥਰ ਚੱਟ ਕੇ ਮੁੜਦੀ ਐ। ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕ ਗੁੜ ਘਰੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਖੰਡ ਤੇ ਆਗੇ ਤੇ ਹੁਣ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਉਹ ਹੋਟਲ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਐ ਜਿੱਥੇ ਗੁੜ ਦੀ ਚਾਹ ਬਣਦੀ ਹੋਵੇ। ਹੋਟਲਾਂ ਆਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਗੇਟ ਤੇ ਲਿਖ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੈ: ਸਪੈਸ਼ਲ ਗੁੜ ਦੀ ਚਾਹ। ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਢਾਹਤੇ। ਹੁਣ ਦੁਬਾਰੇ ਫੇਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਕੰਨੀ ਮੁੜਨ ਲਾਗੇ, ਓਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ। ਵਿਹੜੇ ਜਮਾਂ ਪੱਕੇ ਕਰਕੇ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਖਹਿੜਾ ਛੁਡਾ ਲਿਆ। ਭੋਰਾ ਥਾਂ ਨੀ ਕੱਚਾ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਜ Sohangarh Farmversity ਆਲੇ ਪੇਜ਼ ਤੇ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੀ। ਓਹਦੇ 'ਚ ਇੱਕ ਬਾਈ ਦੱਸ ਰਿਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਬੱਚਾ ਨੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਕੇ ਦੇਤਾ ਕਿ IVF ਕਰਾਉਣਾ ਪਊ। ਫੇਰ ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਦੀ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਰੌਨੀ ਬਾਂਸਲ ਮਿਲੀ, ਜੀਹਨੇ ਔਰਗੈਨਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਕਿ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਕੇ ਧੁੱਪੇ ਬੈਠਿਆ ਕਰੋ, ਨਾਲੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਟੱਚ 'ਚ ਰਿਹਾ ਕਰੋ, ਨੰਗੇ ਪੈਰੀ ਤੁਰਿਆ ਕਰੋ, ਔਰਗੈਨਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਇਆ ਕਰੋ, ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਕੁਛ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਹਲੀ ਕਰਕੇ ਆਵਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਓਥੇ ਘੁਲਿਆ ਕਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ, ਕਿਧਰੇ ਗਿਆ IVF, ਬੱਚਾ ਹੋਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਲਿਓ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਆਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੀ ਜਨਤਾ ਮੁੜੂ ਇੱਕ ਦਿਨ। ਘਰ ਬੈਠੇ ਭਾਰ ਘਟਾਓ ਆਲੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਫਿੱਟ ਰਹਿਣ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਗਰਾਊਂਡ ਆਲੇ ਪਾਸੇ ਹੋਣਾ ਪਊ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਫ਼ੋਨ ਚਲਾਉਣਾ ...

 ਹਨੇਰੀ ਕੁਫ਼ਰ ਦੀ ਅੱਗੇ,     ਜਮਾ ਕੇ ਪੈਰ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।  ਕਿ  ਬੰਦਾ ਬੋਹੜ ਦੇ ਵਰਗਾ,ਸਦਾ ਬੇਖੌਫ ਲੜਦਾ ਹੈ।  ਜੋ ਕੁਦਰਤ ਖੇਡਦੀ ਖੇਡਾਂ,ਉਹ ਸਮਝੋਂ ਬਾਹਰ ਨੇ ਸਾਡੇ, ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਦੀ ਆਮਦ ‘ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਆਪ ਝੜਦਾ ਹੈ।  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਰਦਾਸ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਰੂਹ ਤੋਂ ਸਿਮਰਿਆ ਹੀ ਨਈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਣੇ ਤਾਂ ‘ਲਛਮਣ ਸਿੰਘ’ ਬਿਨ ਗੱਲੋਂ ਹੀ ਸੜਦਾ ਹੈ।   ਅਦਾ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਏਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਟੁੰਬਦੀ ਏ,  ਸਵੇਰੇ ਰੋਜ਼ ਸੁੱਚੇ ਮੂੰਹ ਹੀ   ਸੂਰਜ ਆਣ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।   ਮੈਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌੜੀਆਂ ਬਣ ਕੇ,ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਅੰਬਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਚਾਈ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੁਣ,   ਦੋਸ਼ ਵੀ ਮੇਰੇ ‘ਤੇ ਮੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।   ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕੈਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਉਹਦੇ ਉਡਦੇ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ, ‘ਅਮਨ’ ਤਾਂ ਪੌਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦੇ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਫੜਦਾ ਹੈ।   ਅਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਅਮਨ  ਗਲਾਸਗੋ

 ਪਿਤਾ ਜੀ ਮੁਤਾਬਿਕ..ਜਿੰਦਗੀ ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਕਾਤ ਦਰਮਿਆਨ ਹੁੰਦੀ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਦਾ ਹੀ ਨਾਮ ਏ..ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਕਿਧਰੇ ਔਕਾਤ ਆਪਣਾ ਜ਼ੋਰ ਪਾ ਜਾਂਦੀ..! ਉੱਚੇ ਲੰਮੇ ਸੋਹਣੇ ਸੁਨੱਖੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਬੰਨੀ ਦਸਤਾਰ ਵਾਲੇ ਉਹ ਅੰਕਲ ਜੀ ਅਕਸਰ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਆਸਾ ਸਿੰਘ ਮਸਤਾਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ..! ਪਰ ਦੂਜਾ ਪੱਖ..ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਬੱਸ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖਿੱਚੋਤਾਣਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਲਝੇ ਰਹੇ..ਦੋ ਧੀਆਂ ਮਗਰੋਂ ਹੋਇਆ ਨਿੱਕਾ ਪੁੱਤ ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਪੰਡ ਭਾਰੀ ਕਰੀ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਹੱਸ ਹੱਸ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ..! ਨਾਲਦੀ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੀ..ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ..ਵਰਨਾ ਅਗਲੀ ਪੀੜੀ ਰੁੱਸ ਕੇ ਦੂਜੇ ਪੱਲੜੇ ਜਾ ਬੇਹਿੰਦੀ ਏ..! ਇਸ ਦੂਜੇ ਪੱਲੜੇ ਦੇ ਡਰ ਅੰਦਰ ਜਿੰਦਗੀ ਕੱਟਦੇ ਅੰਕਲ ਜੀ ਅਖੀਰ ਬਿਮਾਰ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ..! ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਅਕਸਰ ਹੱਥ ਕੰਬਦੇ ਰਹਿੰਦੇ..ਫੇਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਇਕ ਵਿਓਪਾਰ ਵਿੱਚ ਘਾਟਾ ਪੈ ਗਿਆ..ਡਾਵਾਂ-ਡੋਲ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀ ਔਕਾਤ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਭਾਰ ਕਰਨ ਖਾਤਿਰ ਸਾਰੀ ਜਮੀਨ ਗਹਿਣੇ ਪੈ ਗਈ..ਬੈੰਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਮਟਾਂ..ਕਰਜੇ ਮੋਰਟਗੇਜਾਂ ਉਧਾਰ ਫਾਇਨੈਂਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ..! ਊਠਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਈ ਸਾਂਝ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਘਰ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਸਰਦਲ ਉੱਚੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ..! ਕਈ ਵੇਰਾਂ ਦੋਸਤ ਮਿੱਤਰ ਹਮਦਰਦੀ ਵੱਜੋਂ ਕੋਈ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਲੱਗਦੇ ਤਾਂ ਅੱਗਿਓਂ ਹੱਸ ਪੈਂਦੇ..! ਅਖੀਰ ਰੋਏ ਉਸ ਦਿਨ ਜਿ...

 ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ : ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਵਾਰ ਜਰੂਰ ਪੜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਿਸਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਵਾਨ ਅਤੇ ਨਾਓਮ। ਉਹ ਦੋਨੋਂ ਕਮਾਣ ਲਈ ਇੱਕਠੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਫਤਾ ਭਰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ। ਇਵਾਨ ਨੇ ਪੁਛਿਆ: "ਭਰਾਵਾ ਤੂੰ ਕੀ ਕਮਾਇਆ ਹੈ?” "ਰੱਬ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਰੂਬਲ ਬਖਸ਼ੇ ਹਨ।” "ਰੱਬ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ? ਉਹ ਤਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਦੁਆਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।” "ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾ, ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਅਸੀ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਮਾ ਸਕਦੇ।’ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬੜੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਝਗੜਦੇ ਰਹੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਫੈਸਲਾ ਇਹ ਹੋਇਆ: "ਆਪਾਂ ਚਲਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਬੰਦਾ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਜੱਜ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਹਾਰ ਜਾਵੇਗਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਉਹ ਅਜੇ ਵੀਹ ਕਦਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਆਦਮੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਉਹ ਬੋਲਿਆ: "ਰੱਬ ਤੇ ਕੋਈ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਰਖੋ। ਜੋ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਮਾਉਂਦੇ ਜਾਓ।” ਨਾਓਮ ਨੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣਾ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਇਵਾਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਖ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇੱ...

 ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ....... ਆਜਾ ਬਹਿ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ  ਮਸਲੇ  ਸਾਰੇ  ਹੱਲ  ਕਰਦੇ  ਹਾਂ ਕੱਢ ਲਈਏ  ਗੁਬਾਰ  ਮਨਾ ਦੇ ਮੂੰਹ  ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਚੁੱਪ ਨੇ  ਰਿਸ਼ਤਾ ਖਾ ਜਾਣਾ ਈ ਚੁੱਪ ਨੂੰ  ਪਾਸੇ ਚੱਲ  ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਵਿਛੜੇ ਸੱਜਣ ਕੌਣ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਮੋਹ ਦੀ ਉੱਚੀ ਛੱਲ  ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਲਾਲਪੁਰੀ  ਕੁਝ  ਰੁੱਖਾ ਸੁਣਿਆ  ਦੂਰ  ਉਹਦੀ  ਸੱਲ  ਕਰਦੇ  ਹਾਂ     ਰਵਿੰਦਰ ਲਾਲਪੁਰੀ

 ਐਨਾ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਕਦੀ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ,  ਜਿੰਨਾ ਆਪਣਿਆਂ ਕੀਤਾ ਨੁਕਸਾਨ ਸਾਡਾ। ਮਨ ਨੀਵਾਂ ਮੱਤ ਉੱਚੀ ਦੀ ਨਿੱਤ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਉਂ ਡੋਲ ਰਿਹਾ ਇਮਾਨ ਸਾਡਾ। ਧੜੇਬੰਦੀਆਂ ਕਾਰਨ ਗੁਰਧਾਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਖੁੱਸੇ, ਜਿੱਥੇ ਹੋ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਪੰਥ ਪ੍ਰਵਾਨ ਸਾਡਾ।  ਤਖਤਾਂ ਤੇ ਕੱਟੀਆਂ ਦਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰੋਪਾਓ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਕਰੀਏ, ਐਨਾ ਡਿੱਗ ਕਿਉਂ ਰਿਹਾ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਮਿਆਰ ਸਾਡਾ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਮੱਤ ਬਖਸ਼ੀ ਪੰਥ ਦੇ ਦੋਖੀਆਂ ਨੂੰ,  ਝੂਲਦਾ ਰਹੇ ਸਦਾ ਬਸੰਤੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਡਾ।

 ਵਿਚੋਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਉਪਰੋਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਦਿਖਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਮਿਆਨ ਚ ਖੰਜਰ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਕੌਨ ਨਹੀਂ ਚਾਉਂਦਾ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਰੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ , ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਲੱਦੇ ਨੇ ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੁੱਭਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਮਜ਼ੇ ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖਦਾ ਜ਼ਮਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦਾ ਦਾ, ਜੇ ਮਤਲੱਬ ਨ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਬੜਾ ਔਖਾ"ਪਵਨ" ਸਲੀਬਾਂ ਤੇ ਚੜਨ ਤੋਂ ਡਰਦੇ - ਸੱਚ ਕਿੱਥੇ ਬੋਲਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ???

 ਤੀਸਰਾ ਯੁੱਧ  ਪਾਰਖੂ ਆਂਹਦੇ ਨੇ ਪਾਣੀ ਪੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇਗਾ  ਤੀਸਰਾ  ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ। ਤੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਹੋਣਗੇ  ਆਹਵੇਂ ਸਾਹਵੇਂ  ਤੇ ਰੁਲਣਗੀਆਂ ਆਬਰੂਆਂ  ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਥਾਹ  ਬੇਸ਼-ਕੀਮਤੀ ਜਾਨਾਂ । ਉਹ ਨਹੀਂ ਭਾਂਪ ਸਕਦੇ ਕਿ ਜਦ ਹੋਊ  ਦੇਖੀ ਜਾਊ  ਤੀਸਰਾ  ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਪਾਣੀ ਲਈ। ਓਹ ਨਹੀਂ ਵਿਚਰਦੇ ਦਲਿਤ ਬਸਤੀਆਂ, ਪੱਛੜੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਚ ਗੈਰ ਮਾਨਵੀ ਵਰਤਾਰੇ ਦੀਆਂ ਦਹਿਲੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼  ਲੜਦੀਆਂ ਨੇ  ਪਾਣੀ ਢੋਣ ਲਈ ਤੀਸਰਾ ਯੁੱਧ। ਪਾਰਖੂ  ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਸਕਦੇ ਕਿ ਚੌਧਰੀਆਂ ਦੇ  ਨਿਆਈਂ ਵਾਲੇ ਖੂਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਗਈਆਂ  ਲਾਭੋ, ਭਾਗੀ,ਸੀਬੋ ਤੇ ਕਰਤਾਰੋ ਵਰਗੀਆਂ ਅਣ ਗਿਣਤ ਲਾਚਾਰ  ਆਬਰੂਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ  ਦੀ ਸਕੈਨ ਕਰਦੇ ਨੇ  ਹਰ ਰੋਜ਼ ਟੇਢੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਢਿੱਡੋਂ ਰੱਜੇ  ਕਾਮੋਂ ਭੁੱਖੇ ਰਜਵਾੜੇ । ਪਾਰਖੂ ਨਹੀਂ ਮਿਣ ਸਕਦੇ, ਤੀਸਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਚ ਤੀਸਰਾ ਯੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੇ ਵਸਦੇ  ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ, ਦੁੱਖ - ਦਲਿੱਦਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ। ਓਹ ਕੀ ਜਾਨਣ ਕਿ ਲੋਕਤੰਤਰ ਚ  ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਸੱਥ ਚ ਲਾਈ  ਸਾਂਝੀ ਮੋਟਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ ਵੀ, ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਰਨ ਨਾਲੋਂ ਜਦ ਸੱਥ ਚ ਬੈਠੇ ਘੜੰਮ ਚੌਧਰੀ, ਬੋਲਦੇ ਨੇ  ਮੌਜਾਂ ਨੇ ਭਾਈ ਮੁਫ਼ਤ ਪਾਣੀ,ਮੁਫ਼ਤ ਆਟਾ - ...

 ਬੜੇ ਰਸਤੇ ਕੀਤੇ ਪਾਰ ਮੈਂ ਤੁਰ ਤੁਰ ਕੰਡਿਆਂ ਤੇ ਪਰ ਕਦੇ ਗਿਲਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਲੇਖਾ ਠੰਢਿਆਂ ਤੇ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਦਾ ਬਣਕੇ ਹਾਣੀ ਬੁੱਤਾ ਸਾਰ ਲਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ ਕਦੇ ਹੱਥ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧਰਕੇ ਰੋਣਾ ਰੋਇਆ ਨਹੀਂ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਉਲਾਂਭੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਆਪਾ ਖੋਇਆ ਨਹੀਂ ਬੜਾ ਅੜਿਆ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਭਾਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ ਬੜੇ ਝੱਖੜ ਝੁੱਲੇ ਗਮਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣਿਆਂ ਮਾਰੇ ਤੀਰ ਪੂਰਾ ਈ ਛਣ ਗਿਆ ਮੈਂ ਝੱਲ ਪੀੜਾਂ ਹਾਏ ਨਾਂ ਕੀਤੀ ਦਰਦ ਸਹਾਰ ਲਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੋਇਆ ਕੂਚ ਜਹਾਨੋਂ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ਬੜੀ ਔਖੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੌਖੀ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ਜਦੋਂ ਭਜਨ ਰੰਗੀਲੇ ਆਖਿਆ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ

 👆ਹਾਜ਼ਰ ਜੀ 🙌✍️ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਪੰਜ ਗਰਾਂਈਂ ਖੁਰਦ  ( ਮੋਗਾ ) ਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ । ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ।  ਮੇਰੇ ਦਫਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇਂ ਮਿਡਲ ਕਲਾਸ ਦਾ ਰੂਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਟੀਚਰ ਮੈਡਮ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇਵੀ ਜੀ ਪੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਸਨ । ਮੈਡਮ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਚ ਕਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਕਦੇ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ ਤੇ ਚਾਕ ਨਾਲ ਲਿਖਕੇ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ । ਕਮਰੇ ਦੀ ਖੁੱਲੀਆਂ ਬਾਰੀਆਂ ਚੋਂ ਅਖੀਰਲੀ ਬਾਰੀ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਗਿਆ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਮੈਡਮ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ ਤੇ ਲਿਖਣ ਲੱਗਣ ਤਾਂ ਕਲਾਸ ਚੋਂ ਪਿਛਲੇ ਡੈਸਕ ਤੋਂ ਇਕ ਲੜਕਾ ਉਠਿਆ ਕਰੇ ਤੇ ਭੰਗੜਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਰੇ । ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਬੱਚੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਰਨ ਸੋ ਜੀ ਉਸ ਮੈਡਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੀਰਡ ਚ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ । ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਪੀਰਡ ਮੇਰਾ ਹੀ ਸੀ ।ਮੈਂ ਕਲਾਸ ਚ ਗਿਆ ਹਾਜ਼ਰ ਜੀ,ਹਾਜਰ ਜੀ ਕਹਿ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਵਾਈ ।ਪੜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਟਹਿਲ ਕਦਮੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਲੜਕੇ ਕੋਲ ਦੀ ਲੰਘਿਆ । ਮੈਂ ਘੁੰਮ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਉਸਨੇ ਭੰਗੜਾ ਸਟਾਇਲ ਬਾਹਾਂ ਉਪਰ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ । ਮੈਂ ਟਿਕਾ ਕੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਥੱਪੜ ਜੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾਂ ਏਂ । ਕਲਾਸ ਦੀ ਤੌਹੀਨ ਕਿ ਟੀਚਰ ਦੀ ..... ਅਗਲੇ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇਂ ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੂ...

 ਮੈਨੂੰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸ਼ਬਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਖੁਦਾ  ਲਫ਼ਜ਼  ਵੀ  ਉਨ੍ਹਾਂ  ਹੀ  ਪਿਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ  ਸ਼ਬਦ  ਵੀ  ਮਨ  ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ ਈਸ਼ਵਰ  ਸ਼ਬਦ  ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨਿਆਰਾ ਭੇਦ ਕੋਈ ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਰਹੇ ਭੁਲੇਖਾ  ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਅਕੀਦਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਨਾਮਕਰਣ ਰੱਬ ਦਾ ਹੈ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ  ਰੱਬ ਦੀ ਕਾਇਨਾਤ, ਖੁਦਾ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਸੱਭ ਇੱਕੋ ਭਾਈ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦੇਹ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕੁੱਲ  ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਹੈ  ਚੱਕਰੀ ਘੁੰਮਾਈ  ਛੱਡ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ, ਰਹਿਣ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਇੱਕੋ  ਈ  ਰੱਬ  ਹੈ  ਸੱਭ  ਦਾ  ਸਾਈਂ ਰੱਲ ਬਹਿ ਬੰਦਿਆਂ, ਮਿਲ ਬਹਿ ਬੰਦਿਆਂ ਇੱਕੋ  ਈ  ਜ਼ਾਤ  ਹੈ  ਸੱਭ  ਦੀ ਸਾਈਂ

 ਵਿੱਛੜੇ  ਰਿਸ਼ਤੇ  ਜੋ ਪਰਮ ਲੋਕ ਨੂੰ  ਚਲੇ  ਗਏ ਕਿਉਂ ਆ  ਵੜਦੇ  ਨੇ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਕਟਿਹਰੇ  ਵਿੱਚ ਕਰਾਉਣ ਯਾਦ ਸੁਨਹਿਰੇ ਖਿਣ ਤੇ ਅਭੁੱਲ ਯਾਦਾਂ ਚੁੱਕ ਲਿਜਾਂਦੇ ਯਾਦਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਬੀਤੇ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਪਿੱਛਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰੀਲ ਦੇ ਵਾਂਗੂ  ਹੰਢਾਉਣੇ  ਪੈਂਦੇ  ਮੁੜਕੇ  ਉਹੀ  ਹੰਢਾਏ  ਪਲ਼ ਮਾਪੇ  ਭੂਆ  ਮਾਸੀਆਂ  ਤਾਏ  ਚਾਚੇ  ਸੱਭ ਆਉਣ  ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣ ਸਰਮਾਏ  ਸੱਭ ਚੰਗੇ ਮਾੜੇ ਕੌੜੇ ਮਿੱਠੇ ਤਜਰਬੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਹਾਣੀ  ਜਾਂ  ਨਾਵਲ  ਰੂਪ  ਹੋ ਜਾਂਦੇ  ਤੱਦ ਬਣਾਈਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਕੜਾਹ ਵਰਗੀ ਥੋੜਾ ਖੱਟੀ ਨਮਕੀਨ ਵੀ ਰੱਖੀਏ ਇਸਨੂੰ ਚੱਲ ਕਰੀਏ ਯਾਦ ਮਿਠੀਆਂ ਖੱਟੀਆਂ ਸਲੂਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਮਹਿਕਾਈਏ ਸੱਭ ... ✍️ਗੁਰਮੀਤ ਸਚਦੇਵਾ...p

 ਕੁਝ ਤਾਂ ਹੈ ਇਸ ਪਿਆਲੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਵੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਹੈ ਇਸ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਵਾ ਲੱਖ ਨੂੰ ਇਕ ਨਾਲ ਲੜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਹੈ ਇਸ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਚੜਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਹੈ ਇਸ ਪਿਆਲੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸੱਚ ਦਿਖਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਹੈ ਇਸ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਫਲ ਨੂੰ ਵੀ ਸਫਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

 ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਡਿੱਗਣਾ ਢਹਿਣਾ ਕਦੇ ਯਾਦ  ਹੀ  ਨਾ ਰਹਿੰਦਾ ਪਰ  ਰੱਬ  ਦਾ ਹੱਥ  ਵਧਾਅ ਕੇ   ਚੁੱਕ ਲੈਣਾ ਵੀ ਕਦੇ ਭੁੱਲਦਾ ਨਾ ਥੋੜੀ  ਬਹੁਤੀ ਸੱਟ  ਫੇਟ  ਉੱਤੇ                        ਰੱਬੀ ਮੱਲਮ ਦਾ ਸੇਕ ਵੀ ਭੁੱਲੇ ਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ  ਦੇ  ਟੇਢੇ  ਮੇਢੇ ਤੇ ਉੱਚੇ  ਨੀਵੇਂ  ਰੱਸਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਡਿੱਗੀ ਢੱਠੀ ਜਾਂ ਫ਼ਿਸਲ ਤਿਲਕ ਗਈ ਮੈਂ ਪੋਲਾ ਜਿਹਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ                        ਆਣ  ਕਿਸੇ  ਗ਼ੈਬੀ  ਸ਼ਕਤੀ  ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਹੋ  ਕੇ ਰਹਿ  ਜਾਂਦੀ ਮੈਂ  ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਰੱਬ ਦੀ  ਰਹਿਮਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਆ ਜਾਂਦਾ                           ਰੱਬ ਸੋਹਣੇ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਚੁੱਕਦਾ ਨਾਂਹ                                ਡਿੱਗੀ ਪਈ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਗੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਤੋਂ ਬੱਚਾ ਲੈ...

 ਉਹ ਚਾਹਤ ਹੀ ਕੀ...?         ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ਼ ਮਿਲ ਜਾਏ,        ਤੜਫ ਹੀ ਤਾਂ ਦੱਸਦੀ ਏ,        ਕਿ ਕੋਈ ਸ਼ਖਸ਼,        ਕਿੰਨੀ  ਅਹਿਮੀਅਤ ਰੱਖਦਾ         ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ............

 ਦਰੱਖ਼ਤ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਜਾਵਣ ਤਾਂ ਜੜੋਂ ਨਹੀਂ ਵੱਢੀ ਦੇ ਫਲ ਨਾ ਛਾਂ ਤਾਂ ਦੇਣਗੇ ਮਾਪੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਘਰੋਂ ਨਹੀਂ ਕੱਢੀ ਦੇ ਦੌਲਤ ਨਾ ਦੁਆਵਾਂ ਤਾਂ ਦੇਣਗੇ