Posts

ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ : ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਵਾਰ ਜਰੂਰ ਪੜੋ

 ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ : ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਵਾਰ ਜਰੂਰ ਪੜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਿਸਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਵਾਨ ਅਤੇ ਨਾਓਮ। ਉਹ ਦੋਨੋਂ ਕਮਾਣ ਲਈ ਇੱਕਠੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਫਤਾ ਭਰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ। ਇਵਾਨ ਨੇ ਪੁਛਿਆ: "ਭਰਾਵਾ ਤੂੰ ਕੀ ਕਮਾਇਆ ਹੈ?” "ਰੱਬ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਰੂਬਲ ਬਖਸ਼ੇ ਹਨ।” "ਰੱਬ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ? ਉਹ ਤਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਦੁਆਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।” "ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾ, ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਅਸੀ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਮਾ ਸਕਦੇ।’ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬੜੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਝਗੜਦੇ ਰਹੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਫੈਸਲਾ ਇਹ ਹੋਇਆ: "ਆਪਾਂ ਚਲਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਬੰਦਾ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਜੱਜ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਹਾਰ ਜਾਵੇਗਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਉਹ ਅਜੇ ਵੀਹ ਕਦਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਆਦਮੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਉਹ ਬੋਲਿਆ: "ਰੱਬ ਤੇ ਕੋਈ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਰਖੋ। ਜੋ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਮਾਉਂਦੇ ਜਾਓ।” ਨਾਓਮ ਨੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣਾ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਇਵਾਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਖ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇੱ...

ਆਜਾ ਬਹਿ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ

 ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ....... ਆਜਾ ਬਹਿ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ  ਮਸਲੇ  ਸਾਰੇ  ਹੱਲ  ਕਰਦੇ  ਹਾਂ ਕੱਢ ਲਈਏ  ਗੁਬਾਰ  ਮਨਾ ਦੇ ਮੂੰਹ  ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਚੁੱਪ ਨੇ  ਰਿਸ਼ਤਾ ਖਾ ਜਾਣਾ ਈ ਚੁੱਪ ਨੂੰ  ਪਾਸੇ ਚੱਲ  ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਵਿਛੜੇ ਸੱਜਣ ਕੌਣ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਮੋਹ ਦੀ ਉੱਚੀ ਛੱਲ  ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਲਾਲਪੁਰੀ  ਕੁਝ  ਰੁੱਖਾ ਸੁਣਿਆ  ਦੂਰ  ਉਹਦੀ  ਸੱਲ  ਕਰਦੇ  ਹਾਂ     ਰਵਿੰਦਰ ਲਾਲਪੁਰੀ

ਐਨਾ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਕਦੀ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ

 ਐਨਾ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਕਦੀ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ,  ਜਿੰਨਾ ਆਪਣਿਆਂ ਕੀਤਾ ਨੁਕਸਾਨ ਸਾਡਾ। ਮਨ ਨੀਵਾਂ ਮੱਤ ਉੱਚੀ ਦੀ ਨਿੱਤ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਉਂ ਡੋਲ ਰਿਹਾ ਇਮਾਨ ਸਾਡਾ। ਧੜੇਬੰਦੀਆਂ ਕਾਰਨ ਗੁਰਧਾਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਖੁੱਸੇ, ਜਿੱਥੇ ਹੋ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਪੰਥ ਪ੍ਰਵਾਨ ਸਾਡਾ।  ਤਖਤਾਂ ਤੇ ਕੱਟੀਆਂ ਦਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰੋਪਾਓ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਕਰੀਏ, ਐਨਾ ਡਿੱਗ ਕਿਉਂ ਰਿਹਾ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਮਿਆਰ ਸਾਡਾ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਮੱਤ ਬਖਸ਼ੀ ਪੰਥ ਦੇ ਦੋਖੀਆਂ ਨੂੰ,  ਝੂਲਦਾ ਰਹੇ ਸਦਾ ਬਸੰਤੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਡਾ।

ਵਿਚੋਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਉਪਰੋਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਦਿਖਦੇ ਨੇ ਲੋਕ

 ਵਿਚੋਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਉਪਰੋਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਦਿਖਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਮਿਆਨ ਚ ਖੰਜਰ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਕੌਨ ਨਹੀਂ ਚਾਉਂਦਾ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਰੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ , ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਲੱਦੇ ਨੇ ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੁੱਭਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਮਜ਼ੇ ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖਦਾ ਜ਼ਮਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦਾ ਦਾ, ਜੇ ਮਤਲੱਬ ਨ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਬੜਾ ਔਖਾ"ਪਵਨ" ਸਲੀਬਾਂ ਤੇ ਚੜਨ ਤੋਂ ਡਰਦੇ - ਸੱਚ ਕਿੱਥੇ ਬੋਲਦੇ ਨੇ ਲੋਕ, ???

ਤੀਸਰਾ ਯੁੱਧ

 ਤੀਸਰਾ ਯੁੱਧ  ਪਾਰਖੂ ਆਂਹਦੇ ਨੇ ਪਾਣੀ ਪੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇਗਾ  ਤੀਸਰਾ  ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ। ਤੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਹੋਣਗੇ  ਆਹਵੇਂ ਸਾਹਵੇਂ  ਤੇ ਰੁਲਣਗੀਆਂ ਆਬਰੂਆਂ  ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਥਾਹ  ਬੇਸ਼-ਕੀਮਤੀ ਜਾਨਾਂ । ਉਹ ਨਹੀਂ ਭਾਂਪ ਸਕਦੇ ਕਿ ਜਦ ਹੋਊ  ਦੇਖੀ ਜਾਊ  ਤੀਸਰਾ  ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਪਾਣੀ ਲਈ। ਓਹ ਨਹੀਂ ਵਿਚਰਦੇ ਦਲਿਤ ਬਸਤੀਆਂ, ਪੱਛੜੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਚ ਗੈਰ ਮਾਨਵੀ ਵਰਤਾਰੇ ਦੀਆਂ ਦਹਿਲੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼  ਲੜਦੀਆਂ ਨੇ  ਪਾਣੀ ਢੋਣ ਲਈ ਤੀਸਰਾ ਯੁੱਧ। ਪਾਰਖੂ  ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਸਕਦੇ ਕਿ ਚੌਧਰੀਆਂ ਦੇ  ਨਿਆਈਂ ਵਾਲੇ ਖੂਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਗਈਆਂ  ਲਾਭੋ, ਭਾਗੀ,ਸੀਬੋ ਤੇ ਕਰਤਾਰੋ ਵਰਗੀਆਂ ਅਣ ਗਿਣਤ ਲਾਚਾਰ  ਆਬਰੂਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ  ਦੀ ਸਕੈਨ ਕਰਦੇ ਨੇ  ਹਰ ਰੋਜ਼ ਟੇਢੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਢਿੱਡੋਂ ਰੱਜੇ  ਕਾਮੋਂ ਭੁੱਖੇ ਰਜਵਾੜੇ । ਪਾਰਖੂ ਨਹੀਂ ਮਿਣ ਸਕਦੇ, ਤੀਸਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਚ ਤੀਸਰਾ ਯੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੇ ਵਸਦੇ  ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ, ਦੁੱਖ - ਦਲਿੱਦਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ। ਓਹ ਕੀ ਜਾਨਣ ਕਿ ਲੋਕਤੰਤਰ ਚ  ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਸੱਥ ਚ ਲਾਈ  ਸਾਂਝੀ ਮੋਟਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ ਵੀ, ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਰਨ ਨਾਲੋਂ ਜਦ ਸੱਥ ਚ ਬੈਠੇ ਘੜੰਮ ਚੌਧਰੀ, ਬੋਲਦੇ ਨੇ  ਮੌਜਾਂ ਨੇ ਭਾਈ ਮੁਫ਼ਤ ਪਾਣੀ,ਮੁਫ਼ਤ ਆਟਾ - ...

ਬੜੇ ਰਸਤੇ ਕੀਤੇ ਪਾਰ ਮੈਂ ਤੁਰ ਤੁਰ ਕੰਡਿਆਂ ਤੇ

 ਬੜੇ ਰਸਤੇ ਕੀਤੇ ਪਾਰ ਮੈਂ ਤੁਰ ਤੁਰ ਕੰਡਿਆਂ ਤੇ ਪਰ ਕਦੇ ਗਿਲਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਲੇਖਾ ਠੰਢਿਆਂ ਤੇ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਦਾ ਬਣਕੇ ਹਾਣੀ ਬੁੱਤਾ ਸਾਰ ਲਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ ਕਦੇ ਹੱਥ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧਰਕੇ ਰੋਣਾ ਰੋਇਆ ਨਹੀਂ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਉਲਾਂਭੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਆਪਾ ਖੋਇਆ ਨਹੀਂ ਬੜਾ ਅੜਿਆ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਭਾਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ ਬੜੇ ਝੱਖੜ ਝੁੱਲੇ ਗਮਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣਿਆਂ ਮਾਰੇ ਤੀਰ ਪੂਰਾ ਈ ਛਣ ਗਿਆ ਮੈਂ ਝੱਲ ਪੀੜਾਂ ਹਾਏ ਨਾਂ ਕੀਤੀ ਦਰਦ ਸਹਾਰ ਲਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੋਇਆ ਕੂਚ ਜਹਾਨੋਂ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ਬੜੀ ਔਖੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੌਖੀ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ਜਦੋਂ ਭਜਨ ਰੰਗੀਲੇ ਆਖਿਆ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਿਆ ਬੱਸ ਖਾਕੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਲਿਆ

ਚਪੇੜ

 👆ਹਾਜ਼ਰ ਜੀ 🙌✍️ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਪੰਜ ਗਰਾਂਈਂ ਖੁਰਦ  ( ਮੋਗਾ ) ਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ । ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ।  ਮੇਰੇ ਦਫਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇਂ ਮਿਡਲ ਕਲਾਸ ਦਾ ਰੂਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਟੀਚਰ ਮੈਡਮ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇਵੀ ਜੀ ਪੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਸਨ । ਮੈਡਮ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਚ ਕਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਕਦੇ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ ਤੇ ਚਾਕ ਨਾਲ ਲਿਖਕੇ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ । ਕਮਰੇ ਦੀ ਖੁੱਲੀਆਂ ਬਾਰੀਆਂ ਚੋਂ ਅਖੀਰਲੀ ਬਾਰੀ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਗਿਆ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਮੈਡਮ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ ਤੇ ਲਿਖਣ ਲੱਗਣ ਤਾਂ ਕਲਾਸ ਚੋਂ ਪਿਛਲੇ ਡੈਸਕ ਤੋਂ ਇਕ ਲੜਕਾ ਉਠਿਆ ਕਰੇ ਤੇ ਭੰਗੜਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਰੇ । ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਬੱਚੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਰਨ ਸੋ ਜੀ ਉਸ ਮੈਡਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੀਰਡ ਚ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ । ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਪੀਰਡ ਮੇਰਾ ਹੀ ਸੀ ।ਮੈਂ ਕਲਾਸ ਚ ਗਿਆ ਹਾਜ਼ਰ ਜੀ,ਹਾਜਰ ਜੀ ਕਹਿ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਵਾਈ ।ਪੜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਟਹਿਲ ਕਦਮੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਲੜਕੇ ਕੋਲ ਦੀ ਲੰਘਿਆ । ਮੈਂ ਘੁੰਮ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਉਸਨੇ ਭੰਗੜਾ ਸਟਾਇਲ ਬਾਹਾਂ ਉਪਰ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ । ਮੈਂ ਟਿਕਾ ਕੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਥੱਪੜ ਜੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾਂ ਏਂ । ਕਲਾਸ ਦੀ ਤੌਹੀਨ ਕਿ ਟੀਚਰ ਦੀ ..... ਅਗਲੇ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇਂ ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੂ...