ਸਾਥੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ,,,,,

 ਕੈਸੇ ਪਰਚੇ ਲੈ ਲਏ ,,,,

ਸਾਥੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ,,,,,

ਜੋ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਉਹ ,,

ਕਦੇ ਕੰਮ ,ਆਇਆ ਹੀ ਨੀ ,,,,

ਕਿਵੇ ਉਠਣਾ ,

ਜਦ ਤੋੜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦੇਣ ,

ਹਾਲਾਤ ਸਾਨੂੰ ,,

ਇਹ ਪਾਠ ਤਾਂ ,ਕਦੇ ,

ਕਿਸੇ ਸਾਨੂੰ ,ਸੁਨਾਇਆ ਹੀ ਨੀ ,,,

ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਜਦੋ , 

ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ,,

ਫੇਰ ਕੀ ਸਲੂਕ ਕਰੀਏ ,, 

ਪੀਰਡ ਇਹੋ ਜਾਂ ਵੀ ,ਕੋਈ ਲਾਇਆ ਹੀ ਨੀ ,,,

ਹੱਕ ਸੱਚ ਲਈ ,,

ਬੇਸ਼ਕ ਲੜ ਲੜ ਮਰ ਜਾਓ ,,,

ਇਨਸਾਫ਼ ਨੀ ਮਿਲਣਾ ,

ਇਹ ਸਾਨੂੰ ,,ਕਿਸੇ’ ਸਿਖਾਇਆ ਹੀ ਨੀ ,,

ਹਾਸੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ,,

ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ,

ਸੁਪਨੇ ਵੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ,

ਤਾਂ ਵੀ ਜੀਣਾ ਪੈਣਾ ,, 

ਇਹ ਕਿਸੇ ਸਮਝਾਇਆ  ਹੀ ਨੀ ,,

ਮਜਬੂਰੀ ਵਿੱਚ ,,ਕਿਹੜਾ,,

ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ 

ਸਮਾਂ ਉਹ ਆਣ ਖੜਾ ,,ਦਰ ਤੇ,

ਜੋ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ,ਚਾਇਆ ਹੀ ਨੀ ,,

ਝੂਠ ਹੀ ਸੀ ,,ਸਭ ਕਝ ,ਹਰਮਨਾ 

ਡਿਗਰੀਆਂ ,,ਚੰਗਾ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਦਿੰਦੀਆਂ,,,

ਬੜਾ ਕੁਝ ਦੇਖਿਆ,, ਜੋ,,

ਡਿਗਰੀਆ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ,ਪਾਇਆ ਹੀ ਨੀ ,, 

ਜੋ ਡਿਗਰੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ,,ਪਾਇਆ ਹੀ ਨੀ …!


Harpinder Harman

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ਚਪੇੜ

 👆ਹਾਜ਼ਰ ਜੀ 🙌✍️ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਪੰਜ ਗਰਾਂਈਂ ਖੁਰਦ  ( ਮੋਗਾ ) ਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ । ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ।  ਮੇਰੇ ਦਫਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇਂ ਮਿਡਲ ਕਲਾਸ ਦਾ ਰੂਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਟੀਚਰ ਮੈਡਮ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇਵੀ ਜੀ ਪੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਸਨ । ਮੈਡਮ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਚ ਕਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਕਦੇ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ ਤੇ ਚਾਕ ਨਾਲ ਲਿਖਕੇ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ । ਕਮਰੇ ਦੀ ਖੁੱਲੀਆਂ ਬਾਰੀਆਂ ਚੋਂ ਅਖੀਰਲੀ ਬਾਰੀ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਗਿਆ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਮੈਡਮ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ ਤੇ ਲਿਖਣ ਲੱਗਣ ਤਾਂ ਕਲਾਸ ਚੋਂ ਪਿਛਲੇ ਡੈਸਕ ਤੋਂ ਇਕ ਲੜਕਾ ਉਠਿਆ ਕਰੇ ਤੇ ਭੰਗੜਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਰੇ । ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਬੱਚੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਰਨ ਸੋ ਜੀ ਉਸ ਮੈਡਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੀਰਡ ਚ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ । ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਪੀਰਡ ਮੇਰਾ ਹੀ ਸੀ ।ਮੈਂ ਕਲਾਸ ਚ ਗਿਆ ਹਾਜ਼ਰ ਜੀ,ਹਾਜਰ ਜੀ ਕਹਿ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਵਾਈ ।ਪੜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਟਹਿਲ ਕਦਮੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਲੜਕੇ ਕੋਲ ਦੀ ਲੰਘਿਆ । ਮੈਂ ਘੁੰਮ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਉਸਨੇ ਭੰਗੜਾ ਸਟਾਇਲ ਬਾਹਾਂ ਉਪਰ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ । ਮੈਂ ਟਿਕਾ ਕੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਥੱਪੜ ਜੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾਂ ਏਂ । ਕਲਾਸ ਦੀ ਤੌਹੀਨ ਕਿ ਟੀਚਰ ਦੀ ..... ਅਗਲੇ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇਂ ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੂ...
Read more